Zihnin içinde ve ruhun derinliklerindeki meseleler işlenmediğinde ve sembolik düzeyde anlamlandırılamadığında semptomlar bazen bedende vuku bulur. Söze dökül(e)meyen düşünceler, var olduğu halde hissedilemeyen duygular, bastırılan çatışma ve arzular kendini bedende gösterir. Deri’nin içi ile dışı, ruh ile beden arasındaki etkileşim kurulamadığında yahut bağlar zedelendiğinde gelişen semptom, malumun ilanıdır. Hastalıklar, ağrı ve sancılar, alerjiler, egzamalar ve niceleri (genetik gerçekliğin yanında) ruhsal temelden kökenlenir. Tanılanıp kategorize edilen onlarca ‘ruhsal bozukluk’ ve hastalık aslında bilincin dışındaki meselelerden kaynak bulup kendine yüzeye çıkacak kanallar yaratmış sızıntılardır. Bu sızıntıları anlam taşıyıcısı olarak okumak; düşünceyi duyup duyguyu hissetmeye, çatışmayı yorumlayıp arzuya alan açmaya imkan sağlayarak dönüşümü mümkün kılar. Terapi, bir çerçeve ve aktarım ilişkisinin içinde bu dönüşümde kendine yer bulur ve sağaltımla birlikte iyileşmeyi olanaklı kılar.
Yazan: Klinik Psikolog Fulya Özfidancı
7 Ocak 2026
yazan
Fulya Özfidancı